Hear me.

Czasami, tak średnio raz na długi czas - czyli tyle ile potrzeba by zostać sławnym mając za przewodnika tylko swój własny nos - zastanawiam się czy ktoś czyta to co tutaj piszę.

Własna przestrzeń, What's this life for w głośnikach.

Czasami, tak średnio raz na długi czas lubię tutaj wracać. Przemyśleć. Zastanowić się jeszcze raz. Z uśmiechem spojrzeć w tył, z gorzkim smakiem w ustach znaleźć odpowiedź.


Czasami, tak średnio raz na długi czas czuję się tak jak teraz: człowiek stojący nad spełniającym się marzeniem. Takim, może i, prostym - ale moim i nie oddam go. Zdjęcie wisiało nad moim łóżkiem tyle lat. Zerwałem razem z Przeszłością.

Ale Marzenia mają to do siebie, że są nasze. "Najmojsze" - czyż nie?

Biegniemy, unosząc się na falach naszych codziennych spraw - nie czuć piasku pod stopami ani nie widać odległych wysp. Dlaczego? Przecież to takie piękne uczucie.

A może o co chodzi?

Płyną godziny. Pracuję. Mam wrażenie, że zatracam gdzieś to kim jestem. A więc to jest ta słynna dorosłość... Oby było warto w takim razie, jeśli uznam, że nie warto to się wycofam. Wczoraj rozmowy o stateczności, rodzinach. Kilka słów czasem wystarczy by skłonić do rozmyślań - tyle, że mnie dopadły dopiero dzisiaj po pracy.
Pożyjemy, zobaczymy

Panie, Panowie - Motocyklicznie!

"Ja wiem - nie będzie łatwo poczuć, że się żyje"

Gdy z wolna lekko kładę się na wiatr, słyszę swój oddech pod szybą kasku. Przyśpieszony.
Zawsze się boję, gdy przestanę się bać przestanę jeździć - zacznę robić coś innego.

Uwolnij się. Od przeszłości, przyszłości nawet od tego co jest teraz - przenieś się w inny stan, inny wymiar.
Dlaczego musimy doświadczać ryzyka by poczuć, że żyjemy? Dlaczego ta droga pozwala docenić życie? Może dlatego, że by pokochać trzeba prawie utracić?

Czar

Każde nasze działanie, każda decyzja, każda sytuacja, którą stworzyliśmy okrąża świat dookoła i wraca do nas.

Zazwyczaj nazywają to Sprawiedliwością.

Silaelin

Przeszłość. Przyszłość. Zapomnij. Pamiętaj.

Czym jest przeszłość? Czym jest połączenie między ludźmi. Nadal potrafię powiedzieć kiedy ktoś do mnie zadzwoni... że to będzie za moment. To zazwyczaj działa z każdą osobą z którą spędziłem przynajmniej kilka godzin.
Dziwne. Zastanawiające. Ciekawe.

Silaelin.

Jaka jest korzyść ze zrozumienia po co się jest?

Cudowne uczucie. Noc. Prosta droga na której prawie zginąłem zaledwie trzy dni temu. Noga nadal boli gdy wspominam.
Szybkość! Chłodny wiatr otulający mnie swoimi ramionami.
Błyskawice rozświetlające niewidoczne chmury na ciemnym niebie nocy. Burza.
Szybciej! - nikt nie woła, ku zrozumieniu i chwili obecnej. Tylko po to by poczuć, że się żyje.
Ogień - eksplodujący w silniku z mieszanki paliwa i powietrza - wytwarza ten piękny dźwięk spalin, które przekraczając prędkość dźwięku, wylatując z silnika tak cudownie rwą powietrze między silnikiem a końcowym tłumikiem.

Przez krótką chwilę zabolało. Zrobiło się gorąco, że można się tak skurwić.
Tyle, że... nie warto się tym przejmować. Już od dawno nie ma to sensu.
Silaelin

Nowe życie

Dostałem nowe życie.

Nie jeździj szybciej niż Twój Anioł Stróż potrafi latać.

Dziwnie. Dobrze. Ciekawie. Interesująco. Zastanawiająco.

...i trochę strasznie.

Rozmyślania i mruczanki

A może wszystko jest tylko po to by było, trwało i by można to podziwiać?

A może nie.

Nic.
Wszystko.

Grube balety, koncerty, znajomi, twarze, noce bez snu i... - znasz to?

Reggae i dolary w powietrzu. Jak ja się cieszę, że nie palę.

Tor. Motocykl. Potem trasa i szał, owocowy smak alg morskich nakręcający moje nadwyrężone ciało. I ten cudowny zapach naprzeciwko sceny. A co najdziwniejsze, podsumowując wszystko razem, zbierając to w jedną konkretną całość... jest dobrze, lepiej, ciekawiej, szybciej i mocniej choć myślałem, że się nie da.
Ciepłe powietrze wypełnia nozdrza, wiatr tak przyjemnie chłodzi przegrzane ciało... Wiatr - o tak.

Wiatr zmian. Kamikadze. Boski Wiatr.

Zmieniać się to znaczy budować od nowa. Układać siebie samego z małych cegiełek życia, tworzyć fundamenty by wznosić budowlę w której będę przebywać każdego dnia. Zostawić sobie przestrzeń dla swojej własnej prywatnej wolności i dla innych ludzi.

Dzisiaj, Wczoraj, Jutro.

Co za różnica. Myślami tworzymy świat.

Odwagi. Proszę o więcej by wytyczać sobie samemu nowe Drogi.

Moja Przestrzeń.

sto trzydziesty ósmy

Bez ładu i składu oparty o koc laptop wydaje z siebie ciche dźwięki palców stukających o klawiaturę.

I co?
A co ma być?
Dobrze będzie.
No ja myślę, że tak.

Dużo się dzieje, chwilami mam wrażenie, że za dużo.

Pić i tańczyć, jeździć - latać, zakrzywiać czasoprzestrzeń.
Jak coś robić to do oporu, jak łamać zasady to mocno i na dobre.

Ostatnio myślałem, że nie mam serca. A jednak chyba mam - Dziwne, ciekawe, zastanawiające. Noce i Dnie, Słowa i Cisza - Wszechświat od początku aż po blask. Wir życia z każdą sekundą narastający w siłę. Dawne zdarzenia widzę jak przez mgłę - zapominam, cudowne uczucie. Biegnę, pytam, odpowiadam.

Hipokryta - nowa zawieszka na mojej osobie. Trudno. Czyny nie słowa - jedyna słuszna droga życia.
Bądź zimny albo gorący nie zaś letni.

Pisanie

Ciemna noc. Blask księżyca otula swoim znikomym ciepłem twarz młodego chłopaka. Błysk w oczach. Delikatne rysy twarzy - młodość.
- Chcę przemówić - delikatny ruch ust pozwolił dźwiękom wypełnić nocną ciszę.

Sen.

Sen. Wracasz w snach. To boli jeszcze bardziej.
Nie ma miłości. Źle dzisiaj spałem - wczoraj też.
Chcę wierzyć.

Znowu pustka.